Kushtetuta Turke e vitit 1838: Akti i Autonomisë së Principatës Serbe

Hyrja: Një Dekret Sulltanor për Rregullimin Shtetëror

Dokumenti i lëshuar në dhjetor të vitit 1838 (muaji Sheval 1254 sipas kalendarit hixhri), përfaqëson një nga aktet juridike më të rëndësishme të shekullit XIX për Ballkanin. I njohur si Hatisherifi i vitit 1838, ky statut mbretëror u lëshua nga Porta e Lartë për të rregulluar administrimin e brendshëm të “Provincës së Serbisë”. Dokumenti u adresohet drejtpërdrejt Vezirit Jusuf-Muhlis-Pashës dhe Knezit Millosh Obrenoviç.

 

Legjitimimi i Dinastisë dhe Pushteti i Trashëguar

Në këtë akt historik, Sulltani konfirmon se:

  • Titulli i Knezit: Dinjiteti i drejtuesit të provincës i jepet Millosh Obrenoviçit dhe familjes së tij në mënyrë të trashëgueshme.

  • Shpërblimi për Besnikërinë: Ky privilegj jepet si mirënjohje për përkushtimin e treguar ndaj Perandorisë Osmane.

Shtyllat e Autonomisë: Administrata, Ushtria dhe Financat

Hatisherifi specifikon kompetencat e qarta që i lihen në dorë qeverisjes vendase në Çegran (bazuar në kontekstin e provincës):

  1. Organizimi Administrativ: Knezit i njihet e drejta për të emëruar të gjithë zyrtarët dhe nëpunësit e provincës, si dhe zbatimin e rregullave e ligjeve të brendshme.

  2. Siguria dhe Rendit: Dokumenti sanksionon komandën supreme mbi ushtrinë e garnizonit, e cila kishte për detyrë ruajtjen e rendit publik dhe mbrojtjen nga çdo sulm i jashtëm apo shkelje e brendshme.

  3. Sistemi Fiskal: Përcaktohet mbledhja e taksave kombëtare, ndërsa për shpenzimet personale të Knezit caktohet një shumë vjetore prej 4,000 qese ari.

Marrëdhënia me Portën e Lartë

Pavarësisht autonomisë së gjerë, dokumenti nënvizon detyrimet ndaj Stambollit. Ky status i veçantë ishte i kushtëzuar me:

  • Besnikërinë e vazhdueshme: Serbët duhej të tregonin nënshtrim ndaj autoritetit suprem të Sulltanit.

  • Pagesën e Haraçit: Provinca ishte e detyruar të paguante rregullisht taksën vjetore (danak) ndaj Portës së Lartë sipas afateve të rëna dakord.

Përfundim

Ky tekst historik dëshmon kalimin e Serbisë nga një provincë e thjeshtë në një entitet me kushtetutë të shkruar (Statut Organik), duke krijuar bazat e shtetësisë moderne, ndonëse ende nën ombrellën e Perandorisë Osmane.

TË NDRYSHME

TË FUNDIT